Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4908 K.2026/1555

Sanık müdafiilerinin temyiz isteminin incelenmesinde; sanık müdafiileri tarafından temyiz istemi kanunî süresi içinde yapıldıktan sonra, sanığın 26.12.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır. Katılan vekillerinin temyiz isteminin incelenmesinde. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ceyhan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.01.2024 tarihli ve 2023/214 Esas, 2024/1 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1 ve 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 10... ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 25.04.2024 tarihli ve 2024/713 Esas, 2024/851 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilleri ve sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca adli emanetler yönünden düzeltilerek esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekillerinin temyiz istemi özetle, haksız tahrikin bulunmadığı, suç vasfının 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a-b-j olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlama koşullarının bulunmadığı, sanığın sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme amacıyla veya kan gütme saikiyle eylemini gerçekleştirdiğine dair kesin kanıt bulunmadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla canavarca hisle öldürme ve kan gütme saikiyle öldürme suçlarının yasal koşullarının da bulunmadığı,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından katılan vekillerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık Müdafiilerinin Temyiz İstemleri Yönünden Sanık müdafiilerinin kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın cezaevi aracılığıyla gönderdiği 26.12.2025 tarihli dilekçesi ile; temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B.

Katılan Vekillerinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 25.04.2024 tarihli ve 2024/713 Esas, 2024/851 Karar sayılı kararında katılan vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ceyhan