Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4926 K.2026/1480

Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2023 tarihli ve 2022/691 Esas, 2023/653 Karar sayılı kararı ile.

1. Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlara yönelik kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 kez 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçuna azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 38/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir. B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2024/374 Esas, 2024/479 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, azmettirme şartlarının oluşmadığına, lehe hükümlere, ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, lehe hükümlere, ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, meşru savunmaya, haksız tahrikin varlığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanık ...'in azmettirmesi ile sanıklar ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, anılan sanıkların eylemlerine uyan suçların vasfı ile suçlara iştiraklerinin niteliklerinin doğru biçimde belirlendiği, somut olayda meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı,

sanıklar ... ve ... hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmamasının isabetli olduğu, sanıklar hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, uygulanması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Dosya kapsamına göre; suç tarihinden önce Eskişehir

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/1694 Esas sayılı dava dosyasına konu olayda anılan dosya içeriğine göre sanık ...'in mağdur ... tarafından tartaklandığı, olay nedeniyle sanık ...'in her iki mağdur ile de husumetinin bulunduğu ve Mahkemece olayın oluşu bu yönde kabul edildiği halde; sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.

Sanık ... hakkında mağdurlara yönelik kasten yaralama suçuna yardım etme ile sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçuna azmettirme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemleri yönünden İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hükmedilen cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suçlara yönelik temyizlerin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmaması nedeniyle sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin,

5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlara yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2024/374 Esas, 2024/479 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçen süreler dikkate alınarak sanıklar ... ve ... müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, C.

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçuna azmettirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2024/374 Esas, 2024/479 Karar sayılı kararının "haksız tahrikin varlığı" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Eskişehir

1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2026 tarihinde karar verildi. KARŞIOY Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mahkûmiyet kararları verildiği, yapılan istinaf üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince istinaf taleplerinin reddine karar verildiği, yapılan temyiz üzerine.

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’ye yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verildiği, sanıklar ... ve ... yönüyle hükümlerin onanmasına karar verildiği, sanık ... hakkında mağdur ... yönündende tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verildiği anlaşılmakta ise de sanık ...’e mağdur ...'a dönük kasten yaralama suçuna azmettirme suçundan verilen mahkûmiyet kararının subut yokluğu sebebiyle bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan Sayın çoğunluğun bozma kararına kısmen muhalifim.

Şöyle ki; sanık ...’in mağdurlar ... ve ...’a karşı işlenen eylemlerin azmettiricisi olduğuna dair zan ve tahminden öte herhangi bir delil bulunmadığı, istinaf incelemesine tabi Eskişehir

1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin kararının sanık ... yönüyle maddi hata dahi barındırdığı, ...‘nun 01.03.2022 tarihinde tutuklu olmasına rağmen yerel mahkemece 01.03.2022 tarihinde sanık ...’in adına kayıtlı olan bir telefondan sanık ... adına kayıtlı bir telefonla 1543 saniye görüşme yapıldığı, sanık ...’ın olay tarihinde ... ile arasının bozuk olduğunu belirtilmesine rağmen 1543 saniye konuşmasının çelişki olduğunun bildirildiği,

oysa bahsedilen tarihte ... ile ...’in telefonda konuşmuş olamayacağı, yerel mahkemenin sanık ... ile ilgili temel delilinin de bu telefon konuşması olduğu anlaşıldığından sanık ... hakkında tüm eylemlerden delil yetersizliği gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verildiğinden bu sanık yönünden hükmün bu gerekçeyle bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.