Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5015 K.2026/741

Batman 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.01.2023 tarihli ve 2022/225 Esas, 2023/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 24.04.2024 tarihli ve 2023/560 Esas, 2024/889 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 18... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın cezai ehliyetine ilişkin rapor alınması gerektiğine, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine, teşdiden ceza tayinine, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın tasarlama kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının bulunmadığı, sanığın cezai ehliyetine ilişkin rapor alınmamasında isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

netice ceza miktarı itibariyle sanık hakkında uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Oluş ve kabule göre. 2021 yılında sanığın oğlunun maktulün kardeşi İbrahim'i öldürmesinden sonra maktulün, sanığın bulunduğu şehre gelerek yerleştiği ve yaklaşık 45 gün boyunca metruk bir evde tek başına yaşadığı, bu süreçte sanığın maktul ile barışmaya ilişkin görüşmelerinin ve haberleşmelerinin olduğu ancak yüzyüze hiç görüşmedikleri, bu süreçte sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı,

oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı değerlendirildiğinden sanığın kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesi uyarınca mahkumiyeti yerine somut olayda uygulanma koşulları bulunmadığı halde yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Maktulden sadır olan, haksız tahrik oluşturacak söz veya hareket bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmekle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 24.04.2024 tarihli ve 2023/560 Esas, 2024/889 Karar sayılı kararının "suç vasfı ve haksız tahrik yönünden" 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi