Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5130 K.2026/2146

Kanun'un 294. maddesi gereği hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz nedeni bildirilmediği anlaşılmıştır. 3.Sanıklar ..., ..., ... hakkında ... ve ...'a yönelik, sanıklar ... ve ... hakkında ...'na yönelik hükümler yönünden.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi ve sanıklar ..., ..., ... hakkında ... ve ...'a yönelik hükümlerde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararları kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararları verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden,

sanıklar ... ve ... hakkında ...'ye yönelik hükümlerde ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin istinaf merciince mahkumiyete çevrilmesi nedeniyle, sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararların türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince mahkumiyet kararı verildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ 1.Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2023 tarihli ve 2022/346 Esas, 2023/319 Karar sayılı kararı ile;

a.Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında katılanlar ... ve ...’a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği sanıkların beraatine, b.Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’na yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği sanıkların beraatine karar verilmiştir. 2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 20.12.2023 tarihli ve 2023/2117 Esas, 2023/3882 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

a.Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince sanık ... hakkında cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b.Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince sanık ... hakkında cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c.Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'na yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz sebepleri özetle; sanıkların suça katılmadığına, mahkumiyet kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, suça iştiraklerinin ispatlanmadığına, eksik incelemeye ilişkindir. III.GEREKÇE 1.Sanık ... hakkında kurulan hükümler incelenmesinde. Sanığın temyiz dilekçesinin 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesi gereği hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz nedeni içermediği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi gereği reddine karar verilmiştir.

2.Sanıklar ..., ..., ... hakkında ... ve ...'a, sanıklar ... ve ... hakkında ...'na yönelik hükümlerin incelenmesinde.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından iştirak iradesi altında fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı,

karşılıklı yaralama şeklinde ve çok taraflı gerçekleşen kavgada ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği gerekçesi ile asgari oranda uygulanan haksız tahrikin dosya ve deliller ile uyumlu olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanıkların eylemleri ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği anlaşıldığından, sanıkların temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1.Sanık ... hakkında ...'na yönelik kasten yaralama suçundan verilen karar yönünden.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi gereği karar tarihi itibarıyla “itiraz” olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 264/1. maddesinde belirtilen kanun yolu ve merciinde yanılmanın başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağına dair hükmü nazara alındığında, başvurunun itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek, temyizen incelenmeyen dosyanın itiraz merciince incelenmesi için mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2.Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden.

5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesi.

"Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde düzenlenmekle, sanığın 12.03.2024 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 7199 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle değişik 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 26.12.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, sanığa yapılan tebligatta "5271 sayılı Kanun'un 295. maddesindeki ihtaratın yer aldığı, yasal süre içinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmaması halinde temyiz isteminin reddolunacağının" sanığa ihtar olunduğu anlaşıldığından,

sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 3.Sanıklar ..., ..., ... hakkında ... ve ...'a yönelik, sanıklar ... ve ... hakkında ...'na yönelik hükümler yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2023/2117 Esas, 2023/3882 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi