Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5193 K.2024/8268

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2.a maddesine göre, temyiz edilemez nitelikte olduğu belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince intihara yönlendirme suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Söğüt Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/7 Esas, 2023/29 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında intihara yönlendirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 84/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.04.2024 tarihli ve 2023/784 Esas, 2024/1037 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanığın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca sonuç cezanın "2 yıl 1 ay" olarak düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; sanık ile mağdurun 23 yıldır evli oldukları, müşterek beş çocuklarının bulunduğu, mağdurun, sanığın facebook sosyal paylaşım sitesinde ... isimli bir kadınla mesajlaşmasını yakaladığı, bunun üzerine mağdurun ... isimli kadının evine gittiği ancak annesinin bulunması nedeniyle durumu anlatamadan oradan ayrıldığı, dönüş yolunda sanığın kendisini aradığı ve nerede olduğunu sorduğunda ...'ye gittiğini beyan etmesi üzerine, sanığın gelerek mağduru yol üzerinden aldığı, besihane olarak kullanılan yere götürdüğü ve süreç boyunca darp ederek, onu basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı anlaşılan olayda;

intihara yönlendirme eyleminin gerçekleştiği iddia olunan yerin besihane olması nedeniyle ip bulunması hususunun olağan olması, sanığın üzerine atılı suçlamayı inkar etmesi ve mağdurun olayın oluşumuna ilişkin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması hususları göz önünde bulundurularak; sanığın tamamlanan eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu, kasten yaralama suçundan aldığı cezanın kesinleştiği, bu haliyle; sanığın üzerine atılı intihara yönlendirme suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği anlaşıldığından,

sanığın beraatine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde intihara yönlendirme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden. 5271 sayılı Kanun'un 286/2.d maddesindeki düzenleme karşısında, anılan hükmün temyiz incelemesine tabi olmadığı ve incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık hakkında intihara yönlendirme suçundan kurulan hüküm yönünden; .

Gerekçe bölümünde açıklanan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği nedeniyle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi