Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/5216 E. , 2026/2622 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/701 E., 2024/644 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan ve düzeltilerek esastan reddi kararları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yö
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/5216 E. , 2026/2622 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/701 E., 2024/644 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan ve düzeltilerek esastan reddi kararları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2022/415 Esas, 2023/524 Karar sayılı kararı ile, a. Sanıklar ...ve ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 14'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmalarına, (Sanık ... 2.kez) b. Sanıklar ...ve ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 58/6-7, 53/1-2-3.maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12'şer yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmalarına,(Sanık ... 2.kez) c. Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 39/2-c, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, d. Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/2-c, 58/6-7, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2024/701 Esas, 2024/644 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, sanık ... hakkında tekerrür uygulamalarının kaldırılması suretiyle düzeltilerek esastan reddine; diğer hükümler yönünden esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemleri özetle, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 2.Sanık ... müdafiinin temyiz istemleri özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, iştirak iradesi olmadığına, eksik incelemeye, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, 3.Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri özetle, iştirak iradesi olmadığına, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, ilişkindir. III. GEREKÇE Mahkemenin uygulamasına göre, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında, sanıklar ...ve ... hakkında katılanlar...ve...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar ... ve ...tarafından fail sıfatıyla, sanık ... tarafından yardım eden sıfatıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik incelemenin bulunmadığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, suçta kullanılan aletin niteliği, atış mesafesi, katılanlarda meydana gelen yaraların niteliği nazara alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, katılanlardan sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2024/701 Esas, 2024/644 Karar sayılı kararında sanık ... ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karabük Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde karar verildi.