Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5341 K.2024/8424

Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2024 tarihli ve 2024/27 Esas, 2024/166 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2022/10181 Esas, 2023/7651 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307. maddesi, 7165 sayılı Kanun’un 9/3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 4. fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2020/352 Esas, 2021/250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 83/1 ve 83/2-b maddeleri yollamasıyla 83/3. ve 53/1. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/1539 Esas, 2022/1891 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ile Cumhuriyet savcısnın istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/1539 Esas, 2022/1891 Karar sayılı kararının katılanlar vekili, katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2022/10181 Esas, 2023/7651 Karar sayılı kararıyla özetle; sanığın kasten öldürme suçunu kanunî tanımındaki unsurları bilerek ve isteyerek hareket ederek doğrudan kastla işlediği gözetilmeksizin suç vasfının hatalı tayini nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Isparta

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2024 tarihli ve 2024/27 Esas, 2024/166 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki kararda direnilmesi ile; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 83/1 ve 83/2-b maddeleri yollamasıyla 83/3. ve 53/1. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğuna ve ilk haksız eylemin hangi taraftan kaynaklandığı belirlenemediğinden sanık lehine asgarî oranda tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 2. Katılanlar Mehmet ve Ümmühan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik hükümleri ve diğer lehe hükümler uygulanmaksızın kasten öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiğine,

3. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının hatalı belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayinine, sanık hakkında lehe hükümler uygulanmaksızın kasten öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiğine ve vekalet ücretine, 4. Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, eksik incelemeye, meşru savunmaya ve taksir hükümlerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ile maktul arasında kıskançlık sebebiyle çıkan tartışmada, sanığın maktulü sağ parasternal bölgede orta hattın 4 cm sağında juguler çentik hizasından bıçakla yaraladığı, dosyada mevcut otopsi raporunda yaranın derinliğinin 3-5 cm olduğunun ve maktulün ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar delinmesinden gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana geldiğinin belirtildiği, sanığın maktulü yaraladıktan sonra yaklaşık 45 dakika boyunca ambulans çağırmadığı, Adlî Tıp Kurumu

1. Adlî Tıp İhtisas Kurulu tarafından tanzim olunan 10.02.2021 tarihli raporda kişinin yaralanmanın hemen akabinde 112 acil servisine haber verilmesi ya da hastaneye götürülmesi halinde kurtulma ihtimalinin yüksek olduğu ancak kesin olmadığının belirtilmesi karşısında, sanığın suçta kullandığı aletin elverişliliği, hedef aldığı vücut bölgesi ve maktule yönelik yaralama eylemini gerçekleştirdikten sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kasten öldürme suçunun kanunî tanımındaki unsurları bilerek ve isteyerek hareket ederek öldürme suçunu doğrudan kastla işlediği anlaşılmakla,

suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 83/1 ve 83/2-b maddeleri yollamasıyla 83/3. maddeleri gereği hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenlerle Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR