Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5389 K.2025/5131

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2011 tarihli ve 2011/23 Esas, 2011/182 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 23.01.2014 tarihli ve 2013/7701 Esas, 2014/2218 Karar sayılı ilâmı ile özetle; raporlar arasındaki çelişkinin, Adli Tıp Uzmanından alınacak bir rapor ile giderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine Gaziantep

18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2014 tarihli ve 2014/133 Esas, 2014/288 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. 2. Gaziantep

18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/384 Esas, 2022/968 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, sair yönlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Komşu olan taraflar arasında lavabo borularının tıkanmasından kaynaklı çıkan tartışmada sanığın silahtan sayılan keseri katılana fırlatmak suretiyle onu sol el 2. metakarpalde hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek nitelikte kırığa neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Gerekçeli karar başlığında katılan ...'ın gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-b maddesine aykırı davranılması, 3.Hükmün açıklandığı 30.11.2022 tarihli celsede Cumhuriyet savcısı tarafından açıklanan esas hakkındaki mütalaada suça, sanığın eylemine ve uygulanması istenen ceza maddelerine ilişkin görüş bulunmadığı ve bu itibarla mütalaanın hukuken geçerli mahiyette olmadığı gözetilmeden bu mütalaaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

4. 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yeniden ele alınıp açıklanmasına karar verilirken, aynı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması gerektiği ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesinin mümkün olduğu,

kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen sanığın, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanması durumunda cezada değişiklik yapma imkanının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, bu hususa riayet edilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 87/3. maddesi uygulanmak suretiyle sonuç cezanın değiştirilmesi,

5. İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği durumlarda,Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden (2/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

6. Sanığın cezasında kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken kanun ve uygulama maddesi "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi" olarak hükümde gösterilmemesi ve sanığın Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ilk hükümde tayin edilen hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

ilk hükümde tayin edilen hapis cezasının netice ceza şeklinde hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklandığı üzere gerekçeli karar başlığında katılanın gösterilmemesi, hukuken geçerli olmayan mütalaaya dayanılarak hüküm kurulması, hükmün aynen açıklanmaması, haksız tahrikin derecesi, kazanılmış hakka ilişkin kanun ve uygulama maddesinin gösterilmemesi ve kazanılmış hakta hatalı uygulama nedenleriyle Gaziantep