Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5505 K.2025/4712

Her ne kadar ilk derece mahkemesince sanık hakkında katılan ...'ye yönelik silahla tehdit suçundan verilen 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına yönelik kararın hapis cezasının 5 yılın altında kalması nedeniyle miktar itibariyle temyize tabi olmadığı şeklinde tebliğnamede görüş belirtilmiş ise de.

14.06.2022 tarihli İlk Derece Mahkemesi kararında sanık hakkında silahla tehdit suçundan beraatine ilişkin verilen kararın istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince, hükme esas alınan belgelerin sanığa okunmamamış olması ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçeleri ile bozulmasından sonra, anılan karara direnme yetkisi bulunmayan, kanunen uyma zorunluluğu bulunan İlk Derece Mahkemesince silahla tehdit suçundan 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet kararı verildiği,

esas olarak Bölge Adliye Mahkemesince bu hususlarda bozma kararı verilemeyeceği, bu tür kararların istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak verilmesi gereken kararlardan olduğu, bu şekilde Bölge Adliye Mahkemesinin bozması sonrası, yerel mahkemece beraat kararının mahkumiyete dönüşmesi durumunda, esasen tarafların var olan temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağının anlaşılması karşısında, İlk Derece Mahkemesince bozma doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde kurulan yeni mahkumiyet hükmünün temyizi kabil olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince silahla tehdit ve nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine verilen Adıyaman 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2023 tarihli ve 2023/97 Esas, 2023/380 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında. A. Maktul ....'ye yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 53. maddeleri gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, B.

Katılan ...'ye yönelik silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 53. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 24.04.2024 tarihli ve 2024/1165 Esas, 2024/1215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin yaralama sonucu ölüme neden olma olduğundan bahisle suç vasfına, eksik incelemeye, haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanması gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, Adli Tıp Kurumu raporunun yetersiz olduğuna, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasıflarının isabetli bir şekilde belirlendiği,

olayda bilinçli taksir hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal yerinde ve yeterli gerekçeyle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme ve silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 24.04.2024 tarihli ve 2024/1165 Esas, 2024/1215 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adıyaman