Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5519 K.2025/6212

Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2023 tarihli ve 2020/44 Esas, 2023/131 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında mağdurlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 58... . maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9'ar yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 26.04.2024 tarihli ve 2023/666 Esas, 2024/777 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik, sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine aksinin kabulü halinde sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, mağdur ...'yu tanımadığı ve ona karşı herhangi bir eylemi bulunmadığına, tüm lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdur ...'ya Karşı Eylemi Yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın yanında taşıdığı silahla mağduru hedef gözeterek araca defalarca ateş etmesi üzerine mağdur ...'nın araç ile hızla uzaklaşması sebebiyle eylemini tamamlayamadığı, taraflar arasında önceye dayalı husumetin bulunması da nazara alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yeterli ve yerinde gerekçelerle lehe olan takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği,

uygulanması mümkün başkaca lehe hüküm bulunmadığı anlaşıldığından sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Mağdur ...'ya Karşı Eylemi Yönünden.

Dosya içeriğine göre; sanık ile mağdur ... arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, tarafların olay günü olay yerinde karşılaşmaları üzerine sanığın aracında bulundurduğu ele geçmeyen silahı ile mağdur ...'nın sevk ve idaresinde, mağdur ...'nun de içinde bulunduğu araca dört el ateş ettiği, aracın sol arka kapı üzeri dış kısım kaporta kapı açma kolu yanında ve aynı kapının alt kısmında toplamda iki adet mermi giriş çıkış deliğinin bulunduğu,

kapı açıldığında kapının üst kısmı kol yanından giren mermi çekirdeğinin otonun sağ arka kapı kaporta üzerinden çıktığı, diğer aynı kapı üzerindeki mermi giriş deliğinin aynı kapının iç kısım kapı cebinin altından çıkarak otonun arka koltuğu yanı zemine isabet ettiği, otonun arka tamponu orta kısmında bir adet mermi giriş çıkış deliğinin bulunduğu, isabet deliğinin üst kısmında bir adet mermi çekirdeği gömlek parçasının bulunduğu, otonun sağ yan kısmı kontrol edildiğinde otonun sağ arka kapı üzerinde bir adet mermi çekirdeği çıkış deliğinin bulunduğu,

sağ ön tekerleğin jantı üzerinde bir adet mermi çekirdeği isabet izinin bulunduğunun tespit edildiği, mağdurların ise isabet almadığı anlaşılan olayda; sanık ile mağdur ...'nun olaydan önce birbirlerini tanımadıkları, aralarında husumet bulunmadığı, sanığın atışı ile mağdurların isabet almadığı, aracın cam kısımlarında herhangi bir isabet bulunmadığı, sanığın mağdur ...'yu hedef gözeterek ateş ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin bir delil bulunmadığı,

olayın oluş şekli, kullanılan silahın niteliği ve kullanılış şekline göre de mağdurun isabet almasının "muhakkak" olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla sanık hakkında mağdur ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüsten mahkumiyet hükmü kurulması ile yetinilmesi ve mağdur ...'ya yönelik eylem nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken bu suçtan da mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanığın Mağdur ...'ya Karşı Eylemi Yönünden. Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 26.04.2024 tarihli ve 2023/666 Esas, 2024/777 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanığın Mağdur ...'ya Karşı Eylemi Yönünden.

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2024 tarihli ve 2023/666 Esas, 2024/777 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu