Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/5617 E. , 2025/9059 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/15 E., 2015/203 K. SUÇLAR : Kasten yaralama, cinsel saldırı, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma Suçtan zarar gören ...'nın sanık hakkında mağdur ...'e yö
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/5617 E. , 2025/9059 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/15 E., 2015/203 K. SUÇLAR : Kasten yaralama, cinsel saldırı, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma Suçtan zarar gören ...'nın sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarını temyiz etmeye hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir. ... vekilinin temyiz isteği yönünden; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 2. maddesi ile 20/2. maddesi uyarınca, suçtan zarar gören sıfatının bulunduğu, bu itibarla sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik cinsel saldırı ve kasten yaralama suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesi gereği katılma hakkına sahip olduğu, bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmadığı, yapılan tebliğ üzerine kanunî süresi içinde temyiz başvurusunda bulunduğu ve inceleme konusu kamu davasına katılma iradesi gösterdiği anlaşılmakla, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının 5271 sayılı Kanun'un 237. ve devamı maddeleri gereği kamu davasına katılan sıfatıyla kabulüne karar verilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/15 Esas, 2015/203 Karar sayılı kararı ile, a. Sanık hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 3-e, 87/1-d-son, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun’un 15/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, c. Sanık hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama ve cinsel saldırı suçlarından açılan kamu davalarının şikayetten vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca ayrı ayrı düşürülmesine,karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi özetle, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, cezaların yetersiz olduğuna, 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, mağdur ...'e yönelik suç yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, mağdur ...'ye yönelik suçlar yönünden mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanık ...'ın ... Forum Alışveriş Merkezinde garson olarak çalıştığı, yine mağdurlar ... ile ...'nin aynı alışveriş merkezinde bulunan ... isimli firmada çalıştıkları, sanığın bu vesile ile tanıdığı mağdur ...'ye arkadaşlık teklif ettiği ancak kabul görmediği, sanığın red cevabı aldığı halde mağdura teklifini kabul etmesi yönünde ısrarcı olduğu, sanığın olay günü mağdurun çalıştığı alışveriş merkezinin teras katına gelerek mağduru kolundan tutup zorla çekiştirmek suretiyle alışveriş merkezinin acil çıkış koridoruna götürdüğü, burada boğazını sıkıp öptüğü, mağdurun direnmesi üzerine de tokatla vurup basit şekilde yaraladığı, daha sonra mağduru ... isimli firmanın dondurma satışının yapıldığı ve mağdur ...'in çalıştığı yere götürerek mağdur ...'e hitaben ''bu kıza sahip çık, akşam kimse ile dans etmesin'' diyerek oradan ayrıldığı, mağdur ...'nin mağdur ...'e sanıkla aralarında geçen diyaloğu anlattığı, ayrılacağı esnada sanığın mağdur ...'nin bulunduğu bölgeye gelerek ''sen bir erkekle nasıl konuşursun'' diyerek saldırdığı, mağdurun dondurma satışının yapıldığı bölmeye çarpması üzerine mağdur ...'in dışarı çıkarak sanığı engellemeye çalıştığı, bu sefer sanıkla mağdur ... arasında tartışma yaşandığı, yaşanan tartışmanın arbedeye dönüşmesi üzerine sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartarak mağdur ...'in sırtına ve bacağına birer kez vurduğu, mağdurun almış olduğu bıçak yaraları neticesinde hayati tehlikeye sebebiyet verecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda, 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mağdur ...'den sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, uygulaması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanık hakkında Mağdur ...'ye yönelik cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden 18 yaşından küçük mağduru cebir ve tehditle zorla öpen sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103/1-b maddesi uyarınca basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve bu suçun soruşturulmasının şikayete bağlı olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur. 4. Sanık Hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden, Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 6136 sayılı Kanun'un 15/1 ve 5237 sayılı Kanun’un 86/2 maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddeleri gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü, karar tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR A. Katılan Kurum Vekilinin Sanık Hakkında 6136 Sayılı Kanun'a Aykırılık ve Mağdur ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Katılan Kurumun anılan suçlara yönelik temyiz hak ve yetkisi olmaması nedeni ile, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/15 Esas, 2015/203 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, C. Sanık Hakkında 6136 sayılı Kanun'a Aykırılık ve Mağdur ...'ye Yönelik Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (4) nolu bentte açıklanan nedenle Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/15 Esas, 2015/203 Karar sayılı kararına yönelik katılan Kurum vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, D. Sanık Hakkında Mağdur ...'ye Yönelik Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (3) nolu bentte açıklanan nedenle Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/15 Esas, 2015/203 Karar sayılı kararına yönelik katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2025 tarihinde karar verildi.