Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5699 K.2025/1421

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2018 tarihli ve 2016/471 Esas, 2018/299 Karar sayılı kararı ile verilen hükme yönelik sanıklar müdafii ile Cumhuriyet savcısının (lehe) istinaf başvurularının, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.04.2023 tarihli ve 2019/2286 Esas, 2023/592 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanıklar müdafiinin temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 09.01.2024 tarihli ve 2023/5930 Esas, 2024/129 Karar sayılı kararı ile özetle, "menfaat uyuşmazlığı, eksik ceza tayini, hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması ve hesap hatası" nedenleriyle bozulmasına, aleyhe temyiz bulunmadığından sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Gaziantep

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.04.2024 tarihli ve 2024/196 Esas, 2024/245 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesi uyarınca sanıkların 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle: kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın olay yerinde olmadığına, suç vasfının yaralama olduğuna, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye, ceza miktarına, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanıkların fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı,

sanıkların hedef aldıkları vücut bölgeleri, yara yerleri, yaraların niteliği ve kullanılan aletlerin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eyleme bağlı ortaya çıkan kasıtlarının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünün ve teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, müştekiden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu cezanın "5 yıl 15 ay" yerine "6 yıl 3 ay" hapis cezası olarak belirlenmesi ve infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanıkların 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.04.2024 tarihli ve 2024/196 Esas, 2024/245 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının netice cezaya ilişkin bendinde "6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına" ibaresinin "cezanın 5 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infazına" şeklinde düzeltilmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Gaziantep