Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/5905 E. , 2025/7935 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/975 E., 2024/788 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması, bozma İlk
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/5905 E. , 2025/7935 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/975 E., 2024/788 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması, bozma İlk Derece Mahkemesince hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 296/2. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.01.2024 tarihli ve 2023/16 Esas, 2024/9 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında; katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2024/975 Esas, 2024/788 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2024 tarihli ve 2024/975 Esas, 2024/788 Karar sayılı ek kararı ile sanık ...'ın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfına, kastın yokluğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., ..., ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2024 tarihli ve 2024/975 Esas, 2024/788 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden; a.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. b.Dosya kapsamına göre, sanığın kullandığı tabanca ile katılan ...'ı karın sağ üst kadran, sol alt kadran ve sol arka pelvisten ateşli silah ile yaralayarak sağ nefretomiye ve sağ hemikolektomi sebebiyet vererek, yaşamını tehlikeye sokacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, duyu ve organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle (9) yıldan (15) yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca üst sınıra yakın bir oranda bir ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hususu hukuka aykırı bulunmuştur. c.Dosya kapsamında, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin kesin olarak belirlenemediği anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanunun 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari oranda bir ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A.Sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., ..., ...'a kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden; Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2024 tarihli ve 2024/975 Esas, 2024/788 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B.Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafın (b) ve (c) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2024/975 Esas, 2024/788 Karar sayılı kararının "teşebbüsün derecesi ve haksız tahrikin uygulanması yönlerinden" 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden KAZANILMIŞ HAKKININ KORUNMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde karar verildi.