Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5915 K.2025/7804

Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2023 tarihli ve 2022/165 Esas, 2023/416 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 04.06.2024 tarihli ve 2024/17 Esas, 2024/1752 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin ve sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla, sanıklar hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların katılana canavarca hisle saldırdıklarına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması, en üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfında hata yapıldığına, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, yaralama kastı ile hareket ettiğine, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, üst sınırdan ceza verilmesinin doğru olmadığına, üst sınırdan haksız tahrik indirimi yapılması, etkin pişmanlık hükümlerinin ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın iştirak iradesi ile hareket etmediğine, öldürme kastının bulunmadığına, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın oğluna yönelik saldırıyı bertaraf etmek amacıyla hareket ettiğine, üst sınırdan ceza verilmesinin doğru olmadığına, üst sınırdan haksız tahrik indirimi yapılması, etkin pişmanlık hükümlerinin ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından iştirak iradesi ile ve öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı,

suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri ve yaralanmanın boyutu nazara alındığında eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, canavarca his nitelikli halinin, meşru savunma ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, katılandan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik uygulanmasının ve buna ilişkin belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirim hükümlerinin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği,

uygulanması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıkların eylemleri neticesinde katılanın batın ve göğüs bölgelerinden hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul sınırdan bir miktar uzaklaşılarak ceza tayini yerine, sanıklar hakkında üst sınıra yakın şekilde 14 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanık ... hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verildiği ve katılanın kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılmakta ise de; katılan hakkında da sanık ...'e karşı kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi ve söz konusu kararın Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı ile kesinleşmesi karşısında, sanık ... aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri "teşebbüsün derecesi ve vekalet ücreti" yönünden yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi