Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/624 K.2024/5823

İlk derece Mahkemesince 06.11.2023 tarihinde yapılan karar duruşmasına katılan ... ile sanık müdafiinin katıldığı, katılanın yüzüne karşı verilen bu karara karşı yasal süresi içerisinde 08.11.2023 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği, gerekçeli kararın tebliğini müteakip 24.11.2023 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesini dosyasına sunduğu, katılanın temyiz talebi dışında dosyada başka bir temyiz talebinin bulunmadığı tespit edilmekle.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2014/249 Esas, 2016/217 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 05.01.2022 tarihli ve 2020/21663 Esas, 2022/1244 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği yönünden bozulmasına karar verilmiştir. 2.Şanlıurfa

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2023 tarihli ve 2022/453 Esas, 2023/689 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz sebepleri özetle; zamanaşımı süresinin dolmadığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86/2 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-(e) maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67/2-(d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.01.2014 tarihli mahkeme huzurunda yapılan sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten, karar tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilerek zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa