Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/6280 E. , 2025/6643 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2487 E., 2024/1803 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tar
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/6280 E. , 2025/6643 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2487 E., 2024/1803 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/127 Esas, 2022/249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/1-2, 29/1, 62/1, 53... /6. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 31.05.2024 tarihli ve 2022/2487 Esas, 2024/1803 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, sanık hakkında meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması, aksi halde haksız tahrik indiriminin üst hadden yapılması ve lehe olan tüm yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğundan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının gerçekleşmediği, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediği gerekçesi ile uygulanan haksız tahrik hükümlerinde belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarı karşısında bu cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 50/1. maddesi gereği seçenek yaptırımlara çevrilmesine, aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereği ertelenmesine ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanığa ait adli sicil kaydında bulunan ve Mahkemece tekerrüre esas alınan Manisa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/475 Esas ve 2021/488 Karar sayılı ilamında tekerrür hükümlerinin uygulandığı ancak anılan mahkemenin 27.10.2021 tarihli ek kararı ile uygulamanın sehven yapıldığından infazın durdurulmasına karar verildiği anlaşıldığından, Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.07.2024 tarihli ek kararı ile hükümdeki "2.kez mükerrir" ibaresi bulunan 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin tümüyle çıkarılarak yerine yeniden 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair bendin eklenmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasının yasal koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 31.05.2024 tarihli ve 2022/2487 Esas, 2024/1803 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği ilk derece mahkemesi kararı hüküm fıkrasında tekerrür uygulanmasına ilişkin bentten "2. kez mükerrir olduğu da dikkate alınarak" ibaresinin çıkartılması suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2025 tarihinde karar verildi.