Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6520 K.2024/6499

Konya

10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/188 Esas, 2023/418 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 05.09.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 2024/3458 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2024 tarihli ve 2024/96224 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2024 tarihli ve 2024/96224 sayılı kanun yararına bozma isteminin; olağan dava zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Olay günü hükümlü ile katılan arasındaki tartışmada hükümlünün silahtan sayılan sandalye ile katılana vurduğu, katılan hakkında Konya Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 25.09.2013 tarihli adlî muayene raporuna göre; "sol temporo paryetalde 3-4 cm'lik laserasyon, sol el 5. metakarpta şişlik ve hassasiyet, sol el 4. parmak distal falanksta hassasiyet, sağ tibia bölgesinde 1 cm'lik laserasyon, sol diz kapağının yaklaşık 5 cm altında ön yüzde 1 cm'lik laserasyon ve sol omuzda 1x5 cm'lik abrazyon bulunduğu, direkt grafide sol 4. metakarpta fraktür" oluşacak şekilde yaralandığı,

kırığın hayat fonksiyonlarına etki derecesinin orta (2.) derece olduğu anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 86. maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci ve üçüncü fıkraları; "(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. ...

(3) Kasten yaralama suçunun; e) Silahla, İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında, ...artırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 87/3. maddesine göre ise; "(3)(Değişik: 6/12/2006 – 5560/4 md.) Kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılır. " 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66/1-d maddesine göre; "(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası; (d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda onbeş yıl, ...geçmesiyle düşer." ve 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67/4. maddesine göre ise.

"Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." Hükümlü hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3. maddeleri kapsamında bulunduğu ve 15 yıllık olağan, 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

3. Hükümlünün üzerine atılı suçu 26.08.2013 tarihinde işlediği, Mahkemesince 17.04.2014 tarihinde savunmasının alındığı, hükümlünün hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 24.01.2015 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün 18.03.2016 tarihinde yeniden suç işlediği, suç tarihinde başlayan sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin son cümlesi gereğince 24.01.2015 ilâ 18.03.2016 tarihleri arasında 1 yıl 1 ay 24 gün süreyle durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 18.03.2016 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlediği anlaşılmakla;

karar tarihi itibarıyla zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR