Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6617 K.2024/7691

Müessir fiil suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/1, 457/1, 59/2 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 4. maddesi gereğince 2.400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Kanun’un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2008 tarihli ve 2007/169 Esas, 2008/222 Karar sayılı kararının 27.03.2008 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 29.05.2012 tarihinde kasıtlı suçtan dolayı cezalandırıldığının ihbar edilmesi üzerine erteli adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/7. maddesi gereğince cezanın aynen infazına dair Küçükçekmece İnfaz Hakimliğinin 25.03.2024 tarihli 2024/1010 Esas, 2024/2097 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 94660652-105-34-22548-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/97218 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/97218 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer konuya ilişkin Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28.05.2014 tarihli ve 2014/20795 Esas, 2014/14846 Karar sayılı ilamında "647 sayılı Yasanın 6.maddesi uyarınca ertelenmiş olan mahkumiyetin, 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddesi uyarınca aynen infazına karar verilmesi gerektiğine, bu durumun karma uygulamaya neden olmayacağına ve sonraki hükmü veren mahkemece de aynen infaz kararı verilebileceğine ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2011 gün ve 2011/8-183, 2011/304 sayılı kararı dikkate alınarak,

sanık .... hakkındaki erteli cezanın 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK.nun 51/7. maddesi uyarınca aynen infazına karar verilmesi... bozmayı gerektirmiş" şeklinde belirtildiği üzere, sanık hakkındaki hapis ve adli para cezalarının 647 sayılı Kanun’un 6. maddesi gereğince ertelendiği, bu nedenle 765 sayılı Kanun'un 95/2. maddesine göre aynen infaz kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Sanığın Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2008 tarihli ve 2007/169 Esas, 2008/222 Karar sayılı kararı ile, müessir fiil suçundan 765 sayılı Kanunun 456 ncı maddesinin birinci fıkrası, 457 nci maddesinin birinci fıkrası, 59. maddesi ve 647 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi uyarınca 2400 TL adli para cezasına mahkûm edildiği ve cezasının 647 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi uyarınca ertelendiği,

erteli olan bu mahkumiyet hükmünün 27.03.2008 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 29.05.2012 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2021 tarihli ve 2020/296 Esas, 2021/165 Karar sayılı kararı ile 500 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verildiğinin ihbar edilmesi üzerine Küçükçekmece İnfaz Hakimliğinin 25.03.2024 tarihli ve 2024/1010 Dosya, 2024/2097 Karar sayılı kararı ile erteli adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince aynen infazına dair karar verildiği anlaşılmaktadır.

3. Erteli cezanın aynen infazı 765 sayılı Kanun'un 95 inci maddesinin ikinci fıkrasında; “...Cürüm ile mahkum olan kimse hüküm tarihinden itibaren beş sene içinde işlediği diğer bir cürümden dolayı evvelce verilen ceza cinsinden bir cezaya yahut hapis veya ağır hapis cezasına mahkum olmazsa, cezası tecil edilmiş olan mahkumiyeti esasen vaki olmamış sayılır. Aksi takdirde her iki ceza ayrı ayrı tenfiz olunur”,

4. 5237 sayılı Kanunun 51 inci maddesinin yedinci fıkrasında ise; “Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir” şeklinde düzenlenmiştir.

5. Kesinleşmiş olmak şartıyla cezanın 647 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi uyarınca ertelenmesi durumunda, 765 sayılı Kanun’un 95 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre, sanığın hüküm tarihinden itibaren beş sene içinde önceki verilen ceza türünden, bir cezaya ya da hapis cezasına mahkûm olması halinde, aynen infazına karar verilmesi gerekmektedir.

6. 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinde, sadece hürriyeti bağlayıcı cezaların ertelenebileceği öngörülmüştür. Bu nedenle, erteli cezanın 51 inci maddenin yedinci fıkrası uyarınca çektirilmesine karar verilebilmesi, ancak erteli cezanın da hürriyeti bağlayıcı cezaya ilişkin olması halinde olanaklıdır.

7. Somut olayda, sanığın önceki cezasının 647 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi uyarınca ertelenmiş para cezası olduğu nazara alındığında, aynen infaz kararının karma uygulama olmaması açısından 765 sayılı Kanun’un 95 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmesi gerekmektedir.

8. Mahkemece sanığın erteli mahkumiyetinin aynen infazına karar verilmesi isabetli ise de; 765 sayılı Kanun’un 95 inci maddesinin ikinci fıkrası yerine, 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca aynen infaz kararı verilmesi Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Küçükçekmece İnfaz Hakimliğince verilen 25.03.2024 tarihli 2024/1010 Dosya, 2024/2097 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,