Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6648 K.2026/1930

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2024 tarihli ve 2024/32 Esas, 2024/148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 16.07.2024 tarihli ve 2024/1711 Esas, 2024/1333 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, teşebbüsün derecesinde hataya düşüldüğüne, haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanmayarak fazla ceza tayin edildiğine, takdiri indirimin uygulanması gerektiğine ve eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, meydana gelen olayda ilk haksız söz ve davranışın kimden kaynaklandığının tespit edilememesi nedeniyle haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranının isabetli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı,

takdîri indirimin mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ve katılanın olay öncesinde birbirlerini tanımadıkları, aralarında herhangi bir husumetin bulunmadığı, tarafların olay günü arkadaşları ile birlikte bir tekel bayiinde alkol aldıkları, bu sırada tam olarak belirlenemeyen bir sebeple aralarında tartışma çıktığı, katılanın sanığa bira şişesi ile vurduğu, sanığın ise yanında bulunan bıçak ile katılanın bacak, ayak ve bel kısımlarına hamleler yaparak yaralanmasına neden olduğu, sanığın eylemi neticesinde katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığı olayda; sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetin bulunmaması,

hareketli kavga ortamında katılanda meydana gelen kesici delici alet yaralanmalarının yeri ve niteliği ile kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma sebep olmadığı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu ve katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliğine göre kasten yaralama suçundan temel cezanın belirlenmesi sırasında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

3. Hükümden sonra 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14. maddesi ile 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesinde yer alan "...durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." ibaresi "...durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır." şeklinde değiştirilmiş olup sanık lehine yapılan bu değişikliğin gözetilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında sanık hakkında yazılı şekilde ikinci kez mükerrir olması sebebiyle koşullu salıverilemeyeceğine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemi suç vasfı ve koşullu salıverilme hükümleri yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi