Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6696 K.2026/1574

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2024 tarihli ve 2022/309 Esas, 2024/159 Karar sayılı kararı ile, a. Sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, b.

Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, karar verilmiştir. 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 31.05.2024 tarihli ve 2024/1251 Esas, 2024/1060 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin her hüküm için ayrı ayrı uygulanması gerektiği eleştirisiyle, 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle, sanığın eylemi tasarlayarak, beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak kişiye karşı, kan gütme saikiyle işlediğinden bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, katılana yönelik eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna,

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, taksirle işleniğine, haksız tahrikin derecesine, fikri içtima ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ikinci kez mükerrir bulunmadığına, cezanın fazla tayin edildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ile maktulün yaklaşık beş yıl tanışıklıklarının olduğu, 2019 yılı Mayıs ayında sanığın oğlu ile maktulün ...'ya doğru yola çıktıkları ancak dönüş yolunda maktulün sevk ve idaresinde bulunan aracın kaza yapması ile sanığın oğlunun vefat ettiği, sonrasında maktulün de yaralanması nedeni ile tedavisinin devam ettiği, bu süreçte sanığın maktule yardımcı olduğu, maktulün yürüyemediğini sandığı için onu hastaneye götürüp getirdiği, bir gün yine hastaneye götürdüğünde yürüyebildiğini öğrendiği, bunun üzerine maktule yardım etmeyi bıraktığı, akabinde maktulün etrafındaki insanlara sanığın oğlunu cinlere kurban verdiğini söylediği,

sürekli olarak maktulün aracı ile yüksek sesli müzik dinleyerek sanığın evinin ve dükkanının bulunduğu sokaktan geçtiği, olay günü olan 22.02.2022 tarihinde sanığın sokakta bulunduğu esnada maktulün arabası ile sokağa gelerek durduğu ve katılan eşi ... ve tanık ... ile ... market içerisine girdiği, sanığın ise eşinin dükkanında bulunan silahı alarak maktulün arkasından markete girdiği, sanığın elinde bulunan silah ile maktulün kafasına doğru vurduğu,

maktul ile eşi olan katılanın beraberce yere düştükleri bu esnada sanığın eşi olan tanık ...'nın sanığı engellemeye çalıştığı ancak sanığın elinde bulunan tabancayı maktul ...'un ve katılan ...'nın bulunduğu yere doğru doğrultarak ateş ettiği ve ateş neticesinde maktulün vefat ettiği ve eşi katılan ...'nın ise kolundan yaralandığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemlerin sanık tarafından doğrudan kasıtla gerçekleştirildiğinin saptandığı,sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, kan gütme saikiyle kasten öldürme suçunun koşullarının oluşmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. a. Maktulün 25.02.2020 tarihli ...

Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen raporuna göre, %98 oranında engelli olduğunun ifade edildiğinin anlaşılması nedeni ile, tüm sağlık kuruluşlarındaki tedavi evrakları temin edilerek maktulün suç tarihi itibariyle kendisini beden ve ruh bakımından savunamayacak durumda olup olmadığının tespitine dair Adli Tıp Kurumu ilgili dairesinden rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, b.

Mahkemece kabul edilen maktulden sanığa yönelik haksız hareketin ulaştığı boyut göz önüne alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde 16 yıl hapis cezası tayin edilerek sanığa eksik ceza tayin edilmesi, c. Olay yerinde (1) tane 9 mm kovan bulunması, sanık ve katılanın beyanlarında olayda tek atış olduğunu ifade etmeleri ile katılan ve maktuldeki yara yerleri nazara alındığında, sanığın tek atışla maktul ...'u öldürdüğü,

katılan ...'yı yaraladığının anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi uyarınca fikri içtima hükümlerinin uygulanarak katılan ...'ya yönelik eylemi yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, d. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Adana

14. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2021 tarih ve 2020/429 Esas - 2021/203 Karar sayılı ilâmıyla sanığın tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan ilâmdaki tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun' un 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin yasa değişikliği sonrası uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması. e.

Kabule göre de, sanığa 5237 sayılı Kanun'un 87/1-a maddesinin uygulanma ihtimali yönünden 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmaması yönlerinden hükümlerde hukuka aykırılıklar bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3.a.b.c.d) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri eksik inceleme, haksız tahrik, suç vasfı, tekerrür uygulaması ve fikri içtima yönünden yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 31.05.2024 tarihli ve 2024/1251 Esas, 2024/1060 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi