Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6734 K.2026/1951

Kanunu'nun 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.06.2024 tarihli ve 2024/2107 Esas, 2024/1908 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın üzerine atılı suçu canavarca hisle işlediğine, konut dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediğine, tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas teşkil edebilecek ilamın bulunduğu, İstanbul

42. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli 20221/767 Esas ve 2022/504 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması suretiyle hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.06.2024 tarihli ve 2024/2107 Esas, 2024/1908 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hükme "Sanık hakkında hükmolunan cezanın İstanbul

42. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli 20221/767 Esas ve 2022/504 Karar sayılı ilamı uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kilis