Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6843 K.2024/7944

Polatlı

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2023 tarihli ve 2021/597 Esas, 2023/1821 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 62, 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki defa 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezaların türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 22.11.2023 tarihinde kesinleştikleri anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 2024/5926 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98406 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyasının onaylı sureti Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98406 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, somut olayda sanığın 26.01.2020 tarihli müşteki ... ve ...'e yönelik kasten yaralama eylemine ilişkin Polatlı

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2023 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanunu'nun 86/2 maddesi uyarınca adli para cezası seçilmek suretiyle temel cezanın 180 gün olarak belirlendiği ve anılan kararın gerekçe ve hüküm kısmında cezanın alt sınırdan verildiğinin belirtilmiş olması karşısında, anılan maddede yer alan kasten yaralama suçunun cezası '4 aydan 1 yıla kadar hapis veya adlî para cezası' iken,

suç tarihinden sonra 27.05.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 3. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanunu'nun 86/2. maddesine eklenen 'suçun kadına karşı işlenmesi hâlinde cezanın alt sınırı 6 aydan az olamaz' şeklindeki ek cümle ile değiştirildiği cihetle, suç tarihinin 26.01.2020 olması karşısında aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı, kaldı ki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki 'Lehe olan hüküm,

önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.' şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması gerekirken, yazılı şekilde lehe kanun değerlendirilmesi yapılmadan fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un Kasten yaralama başlıklı 86/2. maddesinin inceleme konusu ile ilgili ikinci fıkrasında yer alan; "(2) (Ek fıkra: 31.3.2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(Ek cümle:12.5.2022-7406/3 md.) Suçun kadına karşı işlenmesi hâlinde cezanın alt sınırı altı aydan az olamaz." şeklindeki düzenleme gereği olay günü şikâyetçileri basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralayan hükümlü hakkında temel cezanın eylemin kadına karşı işlenmesi nedeniyle 6 aydan az olamayacağına ilişkin düzenlemenin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmadığı dikkate alınmadan hükmün gerekçe kısmında alt sınırdan ceza belirlendiği de kabul edildiği hâlde 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesine alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın tayin edilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü hakkında şikâyetçilere yönelik kasten yaralama suçundan verilen Polatlı