Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6899 K.2025/9198

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2020/1131 Esas, 2020/1504 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 28.12.2023 tarihli ve 2022/11512 Esas, 2023/8642 Karar sayılı kararı ile eksik ceza tayini yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Düzce

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2024 tarihli ve 2024/10 Esas, 2024/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki defa 5 yıl 15 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeyle karar verildiğine, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinden bahisle suç vasfına, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine, 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik incelemeyle karar verildiğine, sanığın ceza ehliyetinin tespitine yönelik alınan raporun yeterli olmadığına, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna, eylemin meşru savunma kapsamında kalması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğine aksi kabulde meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükümde uygulama yeri bulunmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 87/1-son maddesinin de uygulama maddesi olarak gösterilmesi sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı,

eylemlere uyan suç vasfının neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre eleştiri nedeni dışında ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, katılanlardan sanığa yönelen haksız bir söz veya davranış bulunmadığından meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından,

katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2024 tarihli ve 2024/10 Esas, 2024/122 sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Düzce