Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6908 K.2025/7221

Dairemizin 2024/5302 sayılı esasında kayıtlı bulunan dava dosyasının, bu temyiz dosyamızla bağlantılı olması, evrak asıllarının ve delillerin birlikte değerlendirilmesi uygun görülmekle, temyiz incelemeleri her iki dosya yönünden eş zamanlı olarak birlikte yapılmıştır. İstanbul

10. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 tarihli ve 2014/214 Esas, 2015/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan beraat hükümlerinin Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 26.09.2018 tarihli ve 2018/1760 Esas, 2018/3691 Karar sayılı bozma ilamı ile "bağlantılı dosyanın bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmesi üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle hükümlerin açıklandığı İstanbul

10. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli ve 2022/280 Esas, 2022/288 Karar sayılı kararının 12.03.2024 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) Geçici 6. maddesinin "c" fıkrasında "01.06.2024 tarihinden önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarıyla ilgili olarak 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması veya yeniden kurulması hâlinde,

bu maddeyi ihdas eden Kanunla 231/11. maddesinde yapılan değişiklikten önceki kanun yoluna ilişkin hükümler uygulanır." yapılan düzenleme uyarınca sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu ve temyiz kanun yoluna tabi bulunduğu anlaşıldığından, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine kurulan İstanbul

10. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli ve 2022/280 Esas, 2022/288 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında: 1.Katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52... /1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 400TL.adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle ; mahkumiyetlere yeterli delil bulunmadığına ve sair yönlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suçların vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim oranının yerinde olduğu,

sanık hakkında kanuni ve yeterli gerekçe ile lehe hükümlerin uygulanmamasının yerinde olduğu anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul