Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6952 K.2025/2404

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2013 tarihli kararının Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 20.12.2017 tarihli ve 2017/22032 Esas, 2017/14725 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine verilen Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2018 tarihli ve 2018/977 Esas, 2018/54 Karar sayılı kararının katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2021/4145 Esas, 2021/2853 Karar sayılı ilâmı ile özetle;sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

hesap hatası yapılması ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Ankara

41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2024 tarihli ve 2021/495 Esas, 2024/486 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-a-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mağdurun kazaen yaralandığına, eylemin kasten işlenmediğine, cezanın tayini sırasında asgari hadden uzaklaşmaya dair gerekçe bulunmadığına, ayrıca nitelikli hal uygulaması yapılırken Adli Tıp raporunun görmezden gelindiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2021/4145 Esas, 2021/2853 Karar sayılı ilâmı ile Mahkeme tarafından verilen hükmün sanık aleyhine bozulmuş olması karşısında, sanığa aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle, 1412 sayılı Kanun'un 326/2. maddesine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesindeki "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan ...

Hizmetler Bakanlığı lehine sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (1) ve (2) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2024 tarihli ve 2021/495 Esas, 2024/486 Karar sayılı kararına yönelik katılan ...