Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7045 K.2025/1500

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine kurulan Güroymak Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2020/204 Esas, 2021/63 Karar sayılı kararının o yer ve üst Cumhuriyet savcıları (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/4450 Esas, 2022/8357 Karar sayılı ilâmı ile dava zamanaşımının dolmadığı gözetilmeden düşme kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Güroymak Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2023 tarihli ve 2022/477 Esas, 2023/366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-(e), 87/3, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddeleri uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; eyleminin meşru savunma sınırları içerisinde kaldığına, aksi kanaatte haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, beraatine karar verilmesi, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın ikrara yönelen savunması ve dosya kapsamındaki delillerle saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma müessesesinin uygulanması için saldırı teşkil eden ilk hareketin sanıktan kaynaklanmaması, saldırı ile savunma arasında orantılılık bulunması gibi kriterlerin aranacağı, somut olayda ise ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı hususundaki şüphenin sanık lehine yorumlanmasıyla sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği bu nedenle meşru savunma koşullarının oluşmadığı, inceleme konusu suça ilişkin inceleme tarihi itibarıyla zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından,

ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca “9 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” karar verilmesi gerekirken “9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Güroymak Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2023 tarihli ve 2022/477 Esas, 2023/366 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında kazanılmış hakka ilişkin bölümün çıkarılmasına,