Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7183 K.2025/1486

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla koşulları oluşmadığından 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2014 tarihli ve 2014/87 Esas, 2014/552 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 04.03.2019 tarihli ve 2018/12661 Esas, 2019/4338 Karar sayılı ilâmı ile katılan ... duruşmadan usulüne uygun olarak haberdar edilmeden, davaya katılma ve müştekiler için öngörülen haklardan yararlanma imkanı sağlanmadan karar verilmesi, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesine göre belirlenen cezada aynı Kanun'un 87/3. maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanması sırasında 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, 1 yıl 3 ay adli para cezasına hükmedildiğinin belirtilmesi, sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının uzun süreli hapis cezası olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, kabule göre de;

sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının hükümde gösterilmemesi suretiyle aynı Kanun'un 52/3. maddesine muhalefet edilmesi nedenleriyle bozulmasına, 2. Bozma üzerine Kemer

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2019/227 Esas, 2019/397 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediği ihbarı üzerine Kemer

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2023 tarihli ve 2023/697 Esas, 2023/945 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması suretiyle sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; en yüksek hadden ceza tayin edilmesi gerekirken alt hadden uzaklaşılmamasının hukuka aykırı olduğuna, katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, vesaire,

2. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, sanık lehine azami oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının yoğunluğu ile amaç ve saiki dikkate alındığında alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir nedenin bulunmadığı,

katılanın beyanı ile uyumlu doktor raporu uyarınca sanık ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun iştirak halinde silahtan sayılan kask ile katılanı kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladıkları sabit olmakla, bozma ilamına uyularak sanık hakkında 5237 sayılı 86/3-e maddesinin uygulanmasında ve katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmaması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinin "Kamu davasına katılma üzerine, mahkmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine, sanık aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2023 tarihli ve 2023/697 Esas, 2023/945 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ile sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasına "Katılan ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden,