Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7193 K.2025/5846

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 1412 sayılı Kanun’un 318. maddesi gereği yasal süresinden sonra ileri sürülmesi nedeniyle reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/746 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin 15.10.2020 tarihli ve 2019/18506 Esas, 2020/13678 Karar sayılı ilamı ile; "üst dereceli mahkemeye görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yetersiz rapora istinaden hüküm kurulması, sanığın savunma hakkının kısıtlanması, hükümde yazım hatası yapılması, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesindeki yapılan değişikliklerin gözetilmemesi" nedenleriyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Bozma ilamı doğrultusunda Bakırköy 43. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı üzerine Bakırköy

20. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2024 tarihli ve 2021/292 Esas, 2024/35 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 13... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanık hakkında verilen ilk karara yönelik aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle kazanılmış hakkı gözetilerek 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun sabit olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Mahkemece 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu ceza 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında daha öncesinde verilmiş olan kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiğinden bahisle hüküm fıkrasında ilgili Kanun maddesi belirtilmeden sanığın neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bakırköy

20. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2024 tarihli ve 2021/292 Esas, 2024/35 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında kazanılmış hakkın belirtildiği paragraf çıkartılarak yerine “Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,