Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7313 K.2025/4785

Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2021/330 Esas, 2022/845 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-b, f, 87/1-c, 87/2-b, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 24.01.2024 tarihli ve 2023/778 Esas, 2024/142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-b, f, 87/2-b, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, asgari hadden gerekçesiz uzaklaşıldığına, canavarca hisle yaralama koşullarının oluşmadığına, kendisini savunamayacak durumda olmadığına, yüzde sabit iz olmadığına, işlev kaybı olmadığına, birden fazla artırım nedeni uygulanmasının hatalı olduğuna, haksız tahrik indirimi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın beden bakımından kendisini savunamaz durumda olan katılanı darp etmesi sonucunda katılanın yüzünde sabit ize neden olacak şekilde ve sol gözdeki görme kaybı nedeniyle işlev yitirmesi niteliğinde yaralanması karşısında, Mahkeme tarafından birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilen cezada isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki fazla ceza tayin edildiğine yönelen bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

2. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Körfez 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/402 Esas ve 2018/541 Karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan verilen 5 ay hapis cezasından çevrilen 3.000 TL adli para cezasının tekerrüre esas olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı,

katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, diğer lehe hükümlerin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükümde; a) Maddi hata ile 5237 sayılı Kanun'un 86/3. maddesinin "f" bendinin uygulandığının yazılması, b) Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3,

87/2-b maddeleri uyarınca belirlenen 9 yıl 27 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca (1/4 oranında) haksız tahrik indirimi uygulandığı sırada cezanın "7 yıl 17 ay 7 gün" yerine "8 yıl 5 ay 7 gün" olarak hesaplanması ve devamında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca (1/b) oranında takdiri indirim uygulandığı sırada ise sonuç cezanın "6 yıl 12 ay 10 gün" yerine "7 yıl 10 gün" hapis cezası olarak tespiti suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (4) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 24.01.2024 tarihli ve 2023/778 Esas, 2024/142 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 86/3. maddesinin uygulandığı bentteki "86/3-b-f" ibaresinin "86/3-b", 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinin uygulandığı bentteki "8 yıl 5 ay 7 gün" ibaresinin "7 yıl 17 ay 7 gün" ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulandığı bentteki "7 yıl 10 gün" ibaresinin "6 yıl 12 ay 10 gün" olarak düzeltilmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,