Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7372 K.2025/2758

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kamu görevlisine hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf talebinde bulunulmadığı, dolayısıyla Bölge Adliye Mahkemesince bu suçlardan kurulan hükümler yönünden bir karar verilmediği anlaşılmakla, bu suçlardan kurulan hükümler temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

Yaralama suçundan hükmün kesin nitelikte olduğundan bahisle sanığın temyiz isteminin reddine dair ek karara ilişkin tebliğin usulsüz olması nedeniyle, 19.07.2018 tarihli ek kararın kaldırılarak ve sanık hakkında tekerrür uygulamasına ilişkin paragrafın hükümden çıkarılmasına ilişkin 23.12.2021 tarihli ek kararın, karar verildikten sonra hükümde değişiklik yapılamayacağından hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-b maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kars 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.09.2017 tarihli ve 2016/285 Esas, 2017/255 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağıtlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 10 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 04.05.2018 tarihli ve 2018/1266 Esas, 2018/1228 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca sonuç cezanın 10 ay 25 gün hapis cezası olarak değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlediğine ilişkin delil bulunmadığına, suç işleme kastı bulunmadığına, fazla ceza tayin edildiğine, haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1 Sanığın kamu görevlisi olan şikayetçiyi görevini yerine getirmesi nedeniyle yaraladığının anlaşıldığı olayda, sanığın cezasında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 86/3-c maddesi uyarınca da artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık hakkında tayin edilen cezanın orantılılık ilkesine uygun olduğu, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı,

şikayetçiden sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı, diğer lehe hükümlerin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Kars

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/249 Esas, 2013/460 Karar sayılı ilamına ilişkin kamu davasının, 20.12.2021 tarihli ek kararla düşmesine karar verildiği ve bu ek kararın itiraz edilmeden kesinleştiği ve sanığın güncel adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek ilamı olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.05.2018 tarihli ve 2018/1266 Esas, 2018/1228 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından.

5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına ilişkin paragrafın çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kars 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi