Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7406 K.2026/1845

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2023/414 Esas, 2024/4566 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4, 29. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 30.09.2024 tarihli ve 2024/2483 Esas, 2024/2241 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin Cumhuriyet savcısının, katılanlar vekilinin ve sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin kasten öldürme olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrikin azami oranda uygulanması gerektiğine, sanık lehine takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Dosya içeriğine göre; olay günü maktul ile sanığın aynı mekanda bulundukları, sanığın kız arkadaşı ile oturup alkol aldığı, tarafların maktulün sanığın kız arkadaşına baktığı gerekçesi ile tartışmaya başladıkları ve birbirlerini ittirdikleri, sanık ile kız arkadaşının mekandan ayrılmak için kalkarak mekanın rıhtım çıkışına doğru yöneldikleri, maktulün ise o esnada masasında oturmakta olduğu, sanık ve kız arkadaşının maktulün masasının önüne geldiklerinde durdukları, bu esnada maktul ile sanık arasında konuşma geçtiği ardından sanığın maktulün masasında bulunan bardağın içerisine sigara izmaritini atarak maktulün yanından ayrıldığı,

bunun üzerine maktulün sanığın arkasından giderek sanığa yumruk attığı, sanığın da maktule vurarak yere düşürdüğü ve maktul yerdeyken yumruklamaya devam ettiği, bu sırada dışarıya çıkartılan maktulün arkasından giden sanığın maktule yine yumrukla vurduğu,

olaydan hemen sonra hastaneye kaldırılan maktulün sekiz gün sonra hayatını kaybettiği, 1 Adli Tıp İhtisas Kurulunun 08.11.2023 tarihli raporuna göre maktulün ölümünün künt kafa travmasına bağlı yüz kemik kırıkları ile birlikte kafa içi kanama, beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar(beyin zarı, beyin enfeksiyonu, akciğer enfeksiyonu- sepsis) sonucu meydana gelmiş olduğu ve kişinin 17.01.2023 tarihinde maruz kaldığı travmaya bağlı yaralanması ile ölümü arasında nedensellik bağının kurulduğunun anlaşıldığı olayda; sanığın maktule eliyle vurması yönündeki eyleminde yaralama kastı ile hareket ettiğinin dosya kapsamı ile sabit olduğu,

maktulün ilk adli muayene raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığının tespit edildiği, 5237 sayılı Kanun'un 23. maddesi kapsamında sanığın kasten gerçekleştirdiği yaralama eylemiyle ölüm neticesi arasında nedensellik bağının bulunduğunun değerlendirildiği,

bu nedenle sanığın yaralama kastıyla işlediği eylemin neden olduğu ölüm neticesi bakımından sorumlu olduğu anlaşıldığından kasten yaralama sonucunda ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 87/4-1. maddesi uyarınca üst sınıra yakın bir ceza ile cezalandırılması yerine suç kastına bağlı olarak vasıfta hataya düşülerek kasten öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanığın kız arkadaşı olan ...'in soruşturma sırasında alınan beyanında maktulün olay günü sürekli kendisine baktığını ve bu durumdan rahatsız olduğunu, bu nedenle eteklerini aşağı çektiği ve yanında bulunan erkek arkadaşı ...'ın bu durumu farkederek maktulü uyardığını ve aralarında tartışma yaşandığını, ardından mekandan çıktıkları sırada maktulün sanığın arkasından gelerek yumruk attığını beyan ettiği,

yine yargılama sırasında dinlenilen ... isimli şahsın maktulün sanığın arkasından gelerek yumruk attığını beyan ettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde maktulden kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan davranışların boyutu dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması sırasında, asgari oranda bir indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın ve müdafiinin temyiz istemleri "suç vasfı ve haksız tahrik" yönlerinden yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2024 tarihli 2024/2483 Esas, 2024/2241 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi