Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7410 K.2025/6490

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine, Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2024 tarihli ve 2022/421 Esas, 2024/144 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, nitelikli öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 62... . maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 10.09.2024 tarihli ve 2024/1579 Esas, 2024/1232 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında nitelikli öldürme suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, katılan kurum vekili, katılanlar ....... ...... ve ..... vekilleri ile sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2.Katılanlar ......... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; tasarlama hükümlerinin uygulanması, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

3.Katılanlar...... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; tasarlama hükümlerinin uygulanması, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması ve lehine vekalet ücreti ödenmesi gerektiğine ilişkindir. 4.Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; bölge adliye mahkemesinin ilk kararı usul ve yasaya aykırı şekilde bozduğuna, kararın gerekçesiz olduğuna ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi,

suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup, incelemeye konu somut olayda, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

maktulden sanığa yönelen, haksızlık teşkil eden herhangi bir söz ve davranış bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.04.2025 tarihli ve 2025/10-67 Esas, 2025/184 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinde yer verilen. “Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekil ile temsil edilen katılan lehine bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.

Bu hüküm, katılanın 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen vekili bulunması durumunda kovuşturma için ödenen ücret mahsup edilerek uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 239/2. maddesi gereğince yargılama merciinin talebi üzerine Baro tarafından kendilerine vekil görevlendirilen ve yargılama sonucunda sanığın mahkumiyetine karar verilmesi halinde katılanlar lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, temyiz eden katılanlar ........ ve .... vekili lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi,

hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle katılanlar..... ve ..... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 10.09.2024 tarihli ve 2024/1579 Esas, 2024/1232 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği, hüküm fıkrasında yer alan vekalet ücretine ilişkin paragrafın çıkarılarak yerine “21.09.2023 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca,

katılan lehine hükmedilmesi gereken 48.000,00 Türk lirası vekalet ücretinden yine hüküm tarihinde yürürlükte olan Ceza Muhakemesi Kanunu Ücret Tarifesi ve Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik uyarınca hazineden ödenecek tutar olan 7.050,00 Türk lirasının mahsubu ile 40.950,00 Türk lirası vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile kendisini baroca atanan avukat aracılığıyla temsil ettiren katılanlar Ali Kaan, Asmin ve Berk'e verilmesine,” paragrafının eklenmesi suretiyle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak,