Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7475 K.2025/1331

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli ve 2022/101 Esas, 2022/188 Karar sayılı kararıyla 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, hükümlü hakkında Karşıyaka

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli ve 2023/129 Esas, 2023/280 Karar sayılı kararı ile verilen 5 ay hapis cezalarının içtima edilmesi talebi üzerine, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda infazın farklı olacağı, aynı neviden cezaların içtima edilmesi gerektiğinden bahisle reddine dair İzmir 1. İnfaz Hâkimliğinin 04.12.2023 tarihli ve 2023/21624 Esas, 2023/21618 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci İzmir

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli ve 2023/5033 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi K anunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 19.10.2024 tarihli ve 94660652-105-03-2264-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve 2024/108480 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve 2024/108480 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/3. maddesinde yer alan "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez.

(Ek cümle:14/4/2020-7242/49 md.) Hükümlü hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanacağı hükümde belirtilir." şeklindeki düzenleme, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.04.2021 tarihli ve 2019/1-434 Esas, 2021/155 Karar sayılı ilamında, "...koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmadığı cezalar diğer cezalarla toplanmamalıdır." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemesince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi ilâmların infazında koşullu salıverilmenin mümkün olmadığı, bu nedenle infaz rejimi farklı olan Karşıyaka

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli kararının diğer ilâmla birlikte içtimasının mümkün olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de, içtima edilmesi istenilen İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli kararı ile Karşıyaka

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli kararlarında hükümlü hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği bu nedenle aynı neviden cezaların içtima edilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. Şeklinde düzenlenmiştir. 2. Hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan İzmir

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli ve 2022/101 Esas, 2022/188 Karar sayılı kararıyla 1 yıl 8 ay hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, verilen ve kesinleşen bu cezanın infazı sırasında Karşıyaka

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli ve 2023/129 Esas, 2023/280 Karar sayılı kararı ile verilen 5 ay hapis cezasının kesinleşerek infaza verildiği, bu 5 ay hapis cezasının da ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

Cumhuriyet savcılığı tarafından aynı infaz rejimine tabi infaza konu bu cezaların içtima edilmesinin talep edildiği anlaşılmakla, talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, infaz rejimleri aynı olmasına rağmen farklı infaz rejimlerine tabi oldukları gerekçesiyle reddine dair İnfaz hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR