Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7534 K.2026/1855

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2024 tarihli ve 2024/76 Esas, 2024/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4-2. cümle, 53... . maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 17.09.2024 tarihli ve 2024/3171 Esas, 2024/2078 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın tasarlayarak kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeli kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, savunma hakkına, eksik incelemeye, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve ceza miktarına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi,

suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup, incelemeye konu somut olayda, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suç vasfının isabetli şekilde belirlendiği,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; olay günü sanığın evinin önündeki sokakta yürüyen maktulün, evinin balkonunda bulunan sanık ile tartıştığı, sanığın aksi kanıtlanamayan savunmalarına göre maktulün küfür etmesi üzerine sanığın maktulün yanına gittiği, çıkan kavgada sanığın elindeki bıçakla maktülü ayağından ve sağ uyluk bölgesinden yaraladığı, uyarıcı madde etkisi altında bulunan maktulün ölümünün büyük damar yaralanması ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu olayda;

sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 3/1 ve 61/1. maddeleri uyarınca temel ceza belirlenirken meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu dikkate alınarak, suç tarihinde 12 yıl ile 18 yıl arasında ceza öngören aynı Kanun'un 87/4. maddesi uyarınca makul (orta) düzeyde bir ceza tayini yerine sanık hakkında 14 yıl hapis cezası verilmek suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Dosya kapsamına göre, sanık ile maktul arasında yaşanan olayda ilk haksız hareketin kimden geldiğinin kesin olarak tespit edilemediği, Yargıtay uygulamalarına göre, ilk haksız hareketin tespit edilemediği durumlarda şüpheli kalan bu hususun sanık lehine yorumlanarak verilen cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında asgari bir oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenle, katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 17.09.2024 tarihli ve 2024/3171 Esas, 2024/2078 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi