Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7693 K.2025/9713

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2022/222 Esas, 2023/223 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 25. maddesi delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2.d maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 03.05.2024 tarihli ve 2023/1780 Esas, 2024/814 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafiileri, Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1.g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; a) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 29, 62... . maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3.750 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına,

b) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 29, 62... . maddeleri uyarınca 3.750 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebebi Suçun işlendiğinin sabit olmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; sanıkların avukat olarak görev yaptıkları, olay günü katılanların çalıştığı hastaneye haciz işlemleri amacıyla, ilgili icra müdürlüğü memurları ile birlikte geldikleri, haciz işlemleri esnasında katılan ... ile sanık ... arasında tartışma çıktığı, borçlu tarafın sanık olan avukatın ortamı terk etmesini istemesi üzerine, sanık ...'nin odadan çıktığı, çıkarken kapıyı sert kapattığı gerekçesiyle, katılan ...'in sanık ...'nin arkasından koşarak ona vurduğu, bunu gören diğer sanık ...'ın meslektaşı olan ....'nin yanına gelerek,

ona yönelen saldırıyı bertaraf etmek amacıyla, .... ve yanında bulunan kişilere karşı savunma amacıyla etkili eylemde bulundukları, sanıkların kendilerine yönelen ve gerçekleşmesi muhtemel olan saldırıyı defetmek amacıyla, saldırı ile orantılı bir şekilde elle vurmak suretiyle gerçekleştirdikleri eylemlerin, meşru savunmaya ilişkin "gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez" şeklindeki düzenlemeye uygun olduğu,

bu sebeplerle sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 25/1. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2.d maddesi uyarınca, beraat kararları verilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu meşru savunma hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin gerekçeden de yoksun şekilde kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanıklar müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.05.2024 tarihli ve 2023/1780 Esas, 2024/814 Karar sayılı kararının meşru savunma yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliği ile BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.b maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi