Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7742 K.2026/2035

Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkında kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme ve katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen hükümler yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen "beraat" kararları, istinaf mercii tarafından "ceza verilmesine yer olmadığına" kararları verilerek hüküm türü değiştirildiğinden ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2023 tarihli ve 2022/228 Esas, 2023/315 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında, maktul ...'a yönelik kasten öldürme ve katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 25/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 04.07.2024 tarihli ve 2023/3879 Esas, 2024/2714 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-c maddesi uyarınca;

sanık hakkında maktul ...'a ve katılan ...'a yönelik beraat kararlarının ve lehe vekalet ücretine dair kısımlarının hükümden çıkartılarak yerine "Her ne kadar sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme ve katılan ...'i neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de sanığın atılı eylemleri mazur görülebilecek bir heyecan,

korku veya telaştan kaynaklanarak meşru savunmada sınırın aşılması suretiyle işlediğinden 5237 Sayılı TCK'nun 27/2. ve 5271 Sayılı CMK'nun 223/3-c maddeleri uyarınca Her Bir Eylemi Nedeniyle Sanığa Ceza Verilmesine Yer Olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma yeri bulunmadığına, maktule ve katılana yönelik eylemlerin sabit olup mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin kabul ve takdirine göre sanık ...'ın maktul ..., kardeşi katılan ... ve inceleme dışı ağabeyi mağdur ... tarafından kendisine yönelik gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız saldırıya karşı, saldırı ile eş zamanlı olarak karşılık vererek saldırıyı def etmek zorunda kaldığı, savunmanın, meşru savunma şartlarının bulunduğu sırada başladığı,

ancak orantılılık ilkesini ihlal eder şekilde toplam yaptığı 14 atış sonucu maktul ve katılan ile mağdurun isabet alması karşısında var olan ve halen devam eden haksız saldırıyı defetmek amacıyla meşru savunmada korku, kaygı ve heyecanla sınırın aşılması suretiye eylemleri gerçekleştirdiği ve bu nedenle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 27/2. maddesinin uygulama koşullarının bulunduğu anlaşıldığından sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/3-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Mağdur ... adına yapılan temyiz istemi yönünden . Mağdur ...'in 20.09.2022 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği ve davaya katılma hakkı bulunmadığı anlaşıldığından sanık ... hakkında kurulan hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan ... adına yapılan temyiz istemleri yönünden.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 04.07.2024 tarihli ve 2023/3879 Esas, 2024/2714 Karar sayılı kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir