Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7804 K.2024/8753

Soma

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/1024 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, e, 35/2, 62, 52/2. maddeleri gereğince 2.800,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 09.09.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 01.11.2024 tarihli ve 2022/24911 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.12.2024 tarihli ve KYB-2024/114056 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.12.2024 tarihli ve KYB-2024/114056 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, inceleme konusu Soma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında Soma

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/440 esas, 2020/11 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve sanığın inceleme konusu suçu anılan dosyanın denetim süresi içinde işlediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uygulanmamış ise de, İnceleme konusu dosyada suç tarihinin 20.06.2017, 2019, 2020 yılı Eylül ve Ağustos olduğu, Soma

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/440 esas sayılı dosyasının ise 20.04.2021 tarihinde kesinleştiği cihetle, denetim süresi içerisinde suç işlendiğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, objektif ve subjektif kriterler değerlendirilerek karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için, a) Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezasından ibaret olması, b) Suçun 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin ondördüncü fıkrasında yazılı suçlardan olmaması, c) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, d) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

e) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi, f) Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına itirazının bulunmamasına ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir. Ayrıca, mezkûr maddenin sekizinci fıkrasında "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur.

(Ek cümle: 18/06/2014-6545 S.K./72. md) Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklinde düzenlenme yer almaktadır. Bu düzenlemeye ilişkin 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesinin gerekçesinde bu durum.

“Maddeyle, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 nci maddesinin sekizinci fıkrasında değişiklik yapmak suretiyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde sanığın tabi tutulacağı denetim süresi içinde sanık hakkında bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği düzenlenmektedir.

Söz konusu maddenin uygulanmasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklar hakkında işledikleri diğer suçlardan dolayı da birçok kez hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği görülmektedir. Yapılması öngörülen değişiklikle, bu uygulamaya son verilmesi ve denetim süresi içinde sanık hakkında bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilememesi amaçlanmaktadır.

Kişinin işlediği ikinci suçun denetim süresi içinde işlenip işlenmediğinin önemi bulunmamaktadır. Daha önceden işlenen suçlar bakımından da bu yasak uygulanacaktır.” şeklinde ifade edilmiştir.

Buna göre 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 24.06.2014 tarihinden sonra işlenen suçlar için, hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunan sanıklarla ilgili aynı denetim süresi içerisinde bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyecektir. 2. Bu açıklamalar ışığında inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde.

Mahkemece hükümlünün kasten yaralamaya teşebbüs suçundan adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Hükümlünün adlî sicil kaydının incelenmesinde Soma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2018/440 Esas, 2020/11 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 20.04.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Soma

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2018/440 Esas, 2020/11 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının 20.04.2021 tarihinde kesinleşmesinden itibaren hükümlü hakkında 5 yıllık denetim süresi başlamıştır. Hükümlü 2020 yılının Eylül ayında inceleme konusu suçu işlemiştir.

5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin ilgili bölümünde yer alan “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez” şeklindeki düzenleme uyarınca inceleme konusu kasten yaralamaya teşebbüs suçu yönünden hükümlü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyecektir.

Hükümlünün kasten yaralama suçunu adlî sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihinden önceki bir tarihte gerçekleştirmiş olmasının önemi bulunmamaktadır.

Zira hükümlünün bu suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi 20.04.2021 tarihinde başlamakla bu tarihten sonra hükümlü hakkında kasıtlı bir suçtan yeni bir hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi imkânı bulunmadığı anlaşılmakla Mahkemece hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR