Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7824 K.2025/8507

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/794 Esas, 2022/1105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiileri ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının sanık müdafiileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 20.11.2023 tarihli ve 2022/9504 Esas, 2023/6960 Karar sayılı kararı ile sanığın öldürme kastının varlığına veyahut da öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı gözetilmeden, "çocuğa, beden ve ruh bakımından kendisini savunmayacak altsoya karşı eziyet" suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96. maddesi ile 53/5. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek,

yazılı biçimde"nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2.Bakırköy

8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2024 tarihli ve 2023/722 Esas, 2024/189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli eziyet suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 96/2-a-b, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, eylemin nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı bulunan suçu işlediğine dair somut, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşarak fazla ceza tayin edildiğine, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, müdafii hazır olmaksızın alınan sanık ifadelerinin hükme esas alınamayacağına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının nitelikli eziyet suçu olarak doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sonuç ceza miktarı nazara alındığında başkaca lehe hükümlerin uygulanma imkanı bulunmadığı anlaşıldığından, katılanlar vekillerinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Eylemini velayet hakkının kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1. maddesinde yer verilen.

“Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle katılanlar vekillerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bakırköy

8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2024 tarihli ve 2023/722 Esas, 2024/189 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi uygulamasına ilişkin paragrafın mahsus yerine "eylemini velayet hakkının kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştiren sanık hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanmasına", ibaresinin eklenmesine ve hüküm fıkrasının (4) numaralı paragrafı çıkarılarak yerine “Katılan kurum duruşmada kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden,

hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 29.800,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi