Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7827 K.2026/2381

Kanun'un 286/2-g. maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2024 tarihli ve 2021/278 Esas, 2024/25 Karar sayılı kararı ile, a. Sanık ... hakkında maktuller ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b.

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, c. Sanık ... hakkında maktuller ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye azmettirme ve katılan ...'e yönelik olası kasıtla yaralamaya azmettirme suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.10.2024 tarihli ve 2024/2170 Esas, 2024/1384 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin çıkartılması ve emanet eşyaları yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar Rafiye, ... ve Kamer vekilinin temyiz istemi özetle, sanık ...'nın maktullere yönelik kasten öldürmeye azmettirme suçlarının sübuta erdiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, cezai ehliyete, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, maktul ...'a yönelik suç yönünden meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, maktul ...'a yönelik olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, maktuller ..., ...'e ve katılan ...'e yönelik eylemlerin sübuta ermediğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

14.05.2021 tarihinde saat 12.15 sıralarında ... ilçesine bağlı ... köyünde ... köy muhtarı olan ... 'in büyükbaş hayvanının ayağının kırılması nedeniyle katılan ve mağdurların büyükbaş hayvanı kestikten sonra, büyükbaş hayvanı parçalamaya başladıkları esnada, sanığın av tüfeği ile ikametinden çıktığı, ikametinin önünde ahır benzeri yapının önünde duran telefonla konuşan maktul ...'a doğru yakın mesafeden bir el ateş ederek vücudunun sol yan tarafından vurması sonucu maktulün yere düştüğü, silah sesini duyan mağdurlar,

katılanlar ve diğer maktullerin büyükbaş hayvanı parçaladıkları ahır benzeri yapının içine kaçtıkları esnada sanığın maktul ...'a doğru ateş ederek kasık ve karın bölgesinden vurduğu, maktuller ... ve ...'ı hastaneye kaldırmak üzere yardım ettikleri esnada köy korucusu olarak görev yapan maktul ... 'in ... ... plakalı aracını olay yeri olan ikametlerin ve ahırın arasında bulunan boş alana getirdiği,

orada bulunan kişilerin maktul ...'u olay yerine gelen katılan ...'ın aracına bindirerek hastaneye gönderdikleri, katılan ... 'in ise maktul ...'ı kucaklayarak ve çıkan bağırsaklarını içine sokarak maktul ...'in getirdiği aracın arka tarafına doğru yerleştirdiği, bu sırada katılan ...'nin ise üzerindeki gömleğini çıkartarak maktul ...'ın açık yarasını kapattığı, maktul ...'in şoför mahallinde katılan ... 'in ise aracın sağ ön yolcu koltuğunda oturduğu esnada, sanığın maktul ...'e doğru yakın mesafeden ateş ederek vurduğu, aracın sağ ön yolcu koltuğunda oturan mağdur ... 'in sağ kolundan, sağ bacağından ve dirseğinden yaralandığı,

katılan ...'nin maktul ...'i araçtan indirdiği ve orada bulunan kişilerin ... ... plakalı araç ile katılan ... ve maktul ...'ı hastaneye götürdükleri anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, maktuller ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürme, katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs eylemlerinin sanık ... tarafından doğrudan kasıtla gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı,

maktuller ve katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, sanığın alınan raporlara göre cezai ehliyetinin tam olduğu, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ...'nın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden, Sanığın katılan ...'i av tüfeğiyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, 9-15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, 15 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Nitelikli Tehdit ve Olası Kastla Yaralama Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden Sanık müdafiinin temyiz isteminin, kesinlik nedeni ile, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ...

Hakkında Katılan ...'e Yönelik Olası Kastla Yaralamaya Azmettirme Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Katılan vekilinin temyiz isteminin, kesinlik nedeni ile, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, C. Sanıklar ... ve ...

Hakkında Maktuller ..., ..., ... ve ...'e Yönelik Kasten Öldürme ve Bu Suça Azmettirme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.10.2024 tarihli ve 2024/2170 Esas, 2024/1384 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, D. Sanık ...

Hakkında Katılan ...'e Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri teşebbüsün derecesi yönünden yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.10.2024 tarihli ve 2024/2170 Esas, 2024/1384 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi