Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7876 K.2026/1533

Kanunu’nun 286/2.a maddesine göre temyiz edilemez nitelikte olduğu belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince mağdur sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet, mağdur sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen düşme kararlarına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2024 tarihli ve 2023/333 Esas, 2024/165 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında; katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 53... . maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b) Sanık ... hakkında;

mağdur sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3.e, 87/1.c-son, 29, 62... . maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 27.09.2024 tarihli ve 2024/1215 Esas, 2024/1396 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1.g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; a) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1.h, 35... . maddeleri uyarınca 17... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Sanık ... hakkında;

mağdur sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 73/4, 5271 sayılı Kanun’un 223/8 maddeleri uyarınca şikayet yokluğundan kamu davasının düşmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suçun işlendiğinin sabit olmadığına, suç vasfına, meşru savunma ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suçun işlendiğinin sabit olmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, katılan ...'e yönelik eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunmaya ilişkin yasal unsurların oluşmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sanık ... yönünden şikayet yokluğu nedeniyle verilen düşme kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık ... hakkında aleyhe istinaf başvurusu olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetildiği ancak gerekçeli kararın hüküm fıkrasında da bu hususta karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Sanık ... hakkında hükmün esasını oluşturan kısa kararda ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin tatbik edilmesine karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bu hususun belirtilmemiş olması hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

4. Mağdur sanık ... hakkında düşme kararı verilirken, mağdur adının ... yerine ... olarak belirtilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında mağdur sanık ...'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmü yönünden. 5271 sayılı Kanun'un 286/2.a maddelerindeki düzenleme karşısında, anılan hükmün temyiz incelemesine tabi olmadığı ve incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Mağdur sanık ... hakkında mağdur sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen düşme kararı ve mağdur sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden. Gerekçe bölümünde (2), (3), (4) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 27.09.2024 tarihli ve 2024/1215 Esas, 2024/1396 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği gerekçeli kararın sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasının mahsus yerlerine; “sanık ... hakkında aleyhe istinaf başvurusu bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasının 12 yıl üzerinden infazına” ve “Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte geçmiş hükümlülüğü bulunduğu anlaşılmakla, Kırşehir

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli, 2023/130 Esas ve 2023/150 Karar sayılı ilamıyla tehdit suçundan verilen 3 ay 22 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmak suretiyle, sanık hakkında hükmedilen hapis cezası yönünden 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesine ve hükmün sanık ... ile ilgili bölümündeki "..." ibaresinin "..." olarak değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, sanık ... yönünden Üye ... ve üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğu ile sanık ... yönünden oy birliği ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2026 tarihinde karar verildi. KARŞIOY Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanık ... hakkında Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine ilişkin verilen 16.04.2024 tarih, 2023/333 Esas, 2024/165 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca verilen davanın yeniden görülmesi kararı çerçevesinde yapılan duruşmalı inceleme sonucunda, sanık hakkında katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince verilen hükmün CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, sanığın nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 82/1-h, 35. maddeleri uyarınca 17... ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

kazanılmış hak uyarınca CMK'nın 283. maddesine göre cezanın 12 yıl hapis cezası olarak infazına, sanık hakkında TCK'nın 58/6-7 ve 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddeleri gereği ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, bu hususun 27.09.2024 tarihli duruşma tutanağında tefhim edilen kısa kararda hüküm altına alınmakla birlikte, gerekçeli kararda gerek hüküm gerekse "Delillerin Değerlendirilmesi ve Dairenin Kabulü" başlıklı gerekçe bölümünde tekerrüre ilişkin uygulamaya değinilmediği, hükümde bu hususun hiç gösterilmediği anlaşılmakla.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda özetlenen uygulamasıyla hükmün esasını oluşturan kısa kararla gerekçeli karar arasında açık çelişki yaratıldığı, kısa kararda gösterilmemiş olmakla birlikte gerekçeli kararda değinilseydi, mahkemenin bu husustaki iradesinin belirmiş olacağı düşünülerek düzeltme yolunun değerlendirilmesinin olanaklı olacağı, bununla birlikte gerekçeli karar ve buna bağlı hüküm kısmında hiç gösterilmeyen tekerrür uygulamasının, tamamen sanık aleyhine sonuç doğuracak biçimde yorum yapılmak suretiyle hükme ilavesinin usûl ve kanuna uygun görülmediği,

öte yandan 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesinde "Yargıtayca Davanın Esasına Hükmedilecek Haller, Hukuka Aykırılığın Düzeltilmesi" başlığı altında düzenlenen hallerden hiçbirinin somut olayda bulunmadığı, mahkemenin iradesinin de belirlenemediği anlaşıldığından bu hususun bozma kararı verilerek çözüme kavuşturulması düşüncesinde olmamız nedeniyle sayın çoğunluğun hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin kabul ve uygulamasına katılmıyoruz.