Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7957 K.2025/9730

Dava dosyaları arasında bağlantı olması nedeniyle 2024/3922 Esas sayılı dosya birlikte aynı gün incelenmiştir. Her ne kadar katılanlar vekilinin sunmuş olduğu dilekçe ile verilen kararı temyiz ettiği görülse de dilekçe içeriğinde bahsedilen sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... olup, söz konusu kişilerle ilgili dosyanın tefrik edilerek Şanlıurfa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/92 Esas ve 2023/354 Karar sayılı dosyası üzerinden hüküm kurularak dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine itirazen gittiği, verilen kararın yine sanık ... ve müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edildiği, dosyanın Tebliğname düzenlenmek suretiyle Daireye gönderildiği, katılanlar vekilinin sanık ... 'a yönelik bir temyizinin bulunmadığı anlaşılarak dosya sanık ve müdafiinin talepleri yönünden incelenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2024 tarihli ve 2023/421 Esas, 2024/353 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/3565 Esas, 2024/2976 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırma ile karar verildiğine, beraatine aksi halde sanık lehine haksız tahrik ve takdiri indirim hükülerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmaması karşısında sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/3565 Esas, 2024/2976 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa