Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/8025 K.2026/1125

Sanık müdafii temyiz istemini kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 31.12.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır. Sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde. Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa 31.10.2024 tarihinde, sanık müdafiine ise 30.10.2024 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın yasal temyiz süresinden sonra 22.09.2025 tarihinde hükmü temyiz ettiğini beyan ettiği dilekçe gönderdiği belirlenmiştir.

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği hükmolunan hapis cezası 10 yılın altında olduğundan kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2024 tarihli ve 2023/340 Esas, 2024/223 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 53... . maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/3860 Esas, 2024/2531 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle, gerekçeye, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfına, takdiri indirim nedenlerine, tekerrüre ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılandan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan davranışın ulaştığı boyuta göre 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle asgari oranda indirim yapılmasında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin inceleme dışı diğer sanıklarla birlikte sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, adli sicil kayıtlarına göre sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanmasının yerinde olduğu anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 7550 sayılı Kanun ile değişik 108/3. maddesinde yer alan.

"İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak ikinci kez mükerrir olan sanık ... hakkında koşullu salıverme hükmünden yararlanmayacağına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Sanık ... müdafinin temyiz istemini kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 31.12.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık ... müdafinin temyiz isteminin, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa 31.10.2024 tarihinde, sanık müdafiine ise 30.10.2024 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirtilen yasal süresinden sonra sanık ...'in 22.09.2025 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 298/1 maddesi gereği süre yönünden sanık ...'in temyiz isteminin oy birliğiyle REDDİNE, C. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/3860 Esas, 2024/2531 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının "6-a" numaralı paragrafından "İNFAZ SIRASINDA KATILAN SANIK HAKKINDA KOŞULLU SALIVERME HÜKÜMLERİNİN UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA" ibaresinin çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,