Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/8127 K.2025/5372

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/330 Esas, 2015/62 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 05.12.2017 tarihli ve 2016/3294 Esas, 2017/4716 Karar sayılı kararı ile, sanığın dosya içeriğiyle desteklenmeyen savunmasına itibar edilerek cezasından 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca indirim yapılması ile katılanın kafasında meydana gelen çökme kırığının niteliği, boyutu, tahribatı, çapı ve darbelerin sayısı ve niteliğinin tespiti hususunda rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2018/43 Esas, 2024/257 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 3-e, 87/1-d, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, uygulanması mümkün lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından,

sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara