Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/895 K.2024/5815

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2011 tarihli ve 2010/237 Esas, 2011/54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının sanığın temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 20.03.2013 tarihli ve 2012/7726 Esas, 2013/11526 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine, Konya

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2013 tarihli ve 2013/408 Esas, 2013/468 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2.Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle Kocaeli

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2023 tarihli ve 2023/310 Esas, 2023/24 Karar sayılı kararıyla ihbarda bulunulması üzerine hükmün açıklanmasına karar verilerek Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2023 tarihli 2023/555 Esas ve 2023/554 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 87/3, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mağdurun şikâyetini geri aldığı nazara alınarak hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gayri resmi birliktelik yaşayan mağdur ile sanığın ikametlerinde bazı ailevi meseleler yüzünden çıkan tartışma sırasında, sanığın yumrukla vurduğu katılanı basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek ve hafif derecede kemik kırığı oluşturacak, mağdurun da sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, Sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakıldığı,

bu kararın 04.10.2013 tarihinde kesinleşmesi ile zamanaşımının durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde 28.11.2016 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle bu tarih itibariyle zamanaşımının tekrar işlemeye devam ettiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle zamanaşımının 3 yıl 1 ay 23 gün süre ile durduğu ancak; sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, dava zamanaşımını kesen son işlem olan bozma öncesi mahkûmiyet hükmünün verildiği 15.02.2011 tarihi ile karar tarihi arasında, zamanaşımının durduğu süre de düşüldükten sonra,

5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı yerine hükmün açıklanması suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya