Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/994 K.2024/5994

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bozma üzerine verilen İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2021/218 Esas, 2021/313 Karar sayılı kararının katılan Kurum vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2022/13396 Esas, 2023/3502 Karar sayılı ilâmı ile basit yargılama usûlü uygulanmadığı halde, uygulama sırasında sanığın cezasından 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca (1/4) oranında indirim uygulanması sûretiyle eksik ceza tayini nedeniyle bozulmasına, 2. İzmir

43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2023/629 Esas, 2023/859 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri; katılan Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, vesaire, 2.Sanığın temyiz sebepleri; fazla ceza tayin edildiğine, vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-a maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ancak zamanaşımını kesen son işlemin 29.04.2021 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve anılan mahkûmiyet kararı ile temyiz inceleme tarihi arasında 8 yıllık olağan zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşıldığından, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve fazla ceza tayin edilmediği anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinin "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle İzmir

43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2023/629 Esas, 2023/859 Karar sayılı kararına yönelik katılan Kurum vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına dair paragrafın çıkartılması, yerine "Katılan ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden,