Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1004 K.2025/5491

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/201 Esas, 2021/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının(aleyhe) istinaf başvurusu üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/816 Esas, 2021/2307 Karar sayılı kararı ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 18.04.2024 tarihli ve 2023/330 Esas, 2024/2636 Karar sayılı ilâmı ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğu gerekçesiyle bozulmasına ve sanığın 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi gereğince kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 11.09.2024 tarihli ve 2024/1567 Esas, 2024/1861 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2 ve 53/1. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanığın kazanılmış hakkı gereğince 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın isnat olunan suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, suç vasfına, sanığın cezasında haksız tahrik ve takdiri indirimlerin yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın eylemi neticesinde mağdurun yaşamsal tehlike geçirecek ve yüzde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesine göre maktul hadden uzaklaşılarak cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin olay öncesinde tanımadığı sanığı haksız yere suçlaması için bir neden bulunmayan mağdur beyanı, tanık ...'in anlatımı, teşhis tutanağı, sanığın adli sicil kaydı ve mağdurun beyanı ile uyumlu adli muayene raporu içeriği ile saptandığı, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda belirlenen suç vasfında isabetsizlik bulunmadığı, mağdura yönelik herhangi bir eylemde bulunmadığını beyan eden ve savunmasında mağdurun kendisine yönelik haksızlık içeren bir davranışından bahsetmeyen sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı,

sanık hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmadığı, sanık hakkında hükmolunan sonuç ceza miktarına göre 5237 sayılı Kanun'un 50/1. ve 51/1. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca “6 yıl hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” karar verilmesi gerekirken sanığın “6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 11.09.2024 tarihli ve 2024/1567 Esas, 2024/1861 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından kazanılmış hakka ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine “5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 6 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,