Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1056 K.2025/4426

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2019/120 Esas, 2019/410 Karar sayılı kararının katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2020/9084 Esas, 2020/14269 Karar sayılı ilâmı ile 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesi uyarınca dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, kabul ve uygulamaya göre de kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine, sanık aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına,

2. Bozma sonrası basit yargılama usulü uygulanmış ancak katılan Kurum vekilinin itirazı üzerine Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2024 tarihli ve 2022/583 Esas, 2024/116 Karar sayılı kararı ile genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a-e, 62/1, 5271 sayılı Kanun'un 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.360 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5 eşit taksit halinde ödenmesine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri; sanığın indirim hükümleri uygulanmaksızın en üst hadden cezalandırılması ve katılan Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ayrıca sanık hakkında takdiri indirim ve basit yargılama usulü hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edildiğine, vesaire, 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, üzerine atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

basit yargılama usulüne göre verilen hükme itirazın katılan Kurum vekili tarafından yapılması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 252/3. maddesi uyarınca sanığın cezasından aynı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca indirim uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı ve takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinin "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine, sanık aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2024 tarihli ve 2022/583 Esas, 2024/116 Karar sayılı kararına yönelik katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına dair paragrafın çıkartılması, yerine "Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı kendisini vekille temsil ettirdiğinden,