KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2025/1083 E., 2025/8203 K.
- Karar tarihi
- 24 Kasım 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/172 E., 2024/3019 K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2023 tarihli ve 2023/173 Esas, 2023/409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.09.2024 tarihli ve 2024/172 Esas, 2024/3019 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı
Karar Detayı
490 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; şüphenin sanık lehine değerlendirilmesine, haksız tahrik ve meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, meşru savunma hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Dosya kapsamına göre; olay tarihinde katılanın motosikletiyle seyir halinde olduğu sırada sanığın yanından geçtiği, katılanın sanığın seslenmesi üzerine geri dönerek sanığın yanına geldiği sırada, sanığın üzerinde taşıdığı tabanca ile katılanın her iki bacağını hedef alıp ateş etmesi neticesinde katılanı yaraladığı, katılanın motosikletten düşmesi üzerine de onu tekmelediği ve olay yerini terk ettiği olayda; sanığın katılanın doğrudan bacak bölgelerini hedef alması,
eylemine devam ederek katılanın öldürücü bölgelerini hedef alarak yaralama imkanı varken eylemine kendiliğinden son vermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından sanık hakkında katılan hakkında düzenlenen adli rapordaki yaralanmasının niteliği de göz önünde bulundurularak temel cezanın üst sınıra yakın şekilde belirlenmesi suretiyle kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi
1. Ceza Dairesinin 13.09.2024 tarihli ve 2024/172 Esas, 2024/3019 Karar sayılı kararının "suç vasfı'' yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi