Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1133 K.2025/4753

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2022/285 Esas, 2022/478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 10 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1238 Esas, 2022/1860 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 15.04.2024 tarihli ve 2023/347 Esas, 2024/2443 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme ile karar verilmesi ve takdirî indirim nedeninin uygulanmaması nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 13.09.2024 tarihli ve 2024/1254 Esas, 2024/1274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, takdiri indirim, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında beraat kararı verilmesi, cezadan silah nedeniyle artırım yapılmaması, haksız tahrik nedeninin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik araştırma bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından inceleme dışı sanık ... ile birlikte silahtan sayılan cisimle gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu,

eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, silah nedeniyle cezadan artırım yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan davranış bulunmaması nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşulunun oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın cezasından takdiri indirim nedenine göre indirim yapılırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklandığı üzere sanık müdafiinin temyiz istemi takdiri indirim nedeniyle uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi nedeniyle yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 13.09.2024 tarihli ve 2024/1254 Esas, 2024/1274 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının takdiri indirim nedeninin uygulanmasına ilişkin mahsus bölümüne.