Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1302 K.2025/4581

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı itibariyle sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.2022 tarihli ve 2022/45 Esas, 2022/149 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2022/13145 Esas, 2024/3437 Karar sayılı ilâmı ile eksik ceza tayini yönünden bozulmasına karar verilmiştir. 2. Ankara Batı

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.10.2024 tarihli ve 2024/585 Esas, 2024/475 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 20 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, haksız tahrike, B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; ceza miktarına, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının düzeltme nedeni saklı kalmak üzere yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, olayda meşru savunma hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim uygulanması sırasında "5 yıl 7 ay 15 gün" hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken hesap hatası sonucu "4 yıl 19 ay 15 gün" hapis cezasına mahkumiyetine hükmedilmesi;

devamında aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim uygulanması sonucunda sanığın "4 yıl 8 ay 7 gün" hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, hesap hatası sonucu "3 yıl 20 ay 7 gün" hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Ankara Batı

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.10.2024 tarihli ve 2024/585 Esas, 2024/475 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin 4. bendinde yer alan "4 yıl 19 ay 15 gün" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "5 yıl 7 ay 15 gün" ibaresinin eklenmesi,